او را در طاعت و بندگى ، برسيد مقام جايى كه بجز خدا چيزى نديد و گفت : « لم اعبد ربا لم اره » نمىپرستم خدايى را كه نمىبينم . و در حالتى ديگر گفت : ما رأيت شيئا الا و قد رأيت اللّه قبله و بعده ( و معه و فيه ) - نديدم چيزى را جز آنكه ديدم خداى را قبل از آن چيز و بعد از آن ( و با آن چيز و در آن ) و همين ارتباط بود كه قدرت يد اللهى به دو چنان توان بخشيد كه توانست آنچنان در خيبرى را از جا بركند و يا دشمن قوى پنجه‌اى را چون عمرو بن عبد ود بكشد ، تا درباره‌اش رسول اكرم بفرمايد « ضربة على فى يوم الخندق افضل من عبادة الثقلين » او « . . . افضل من اعمال امتى الى يوم القيمة » وانگهى ، گذشته از مقام امامت و ولايت بسيار شنيده و ديده‌ايم كه شخص مىتواند از راه تلطيف روح و تزكيه نفس و از طريق بندگى و عبوديت آنچنان عظمت روحى پيدا كند كه اگر متصل به قدرت لا يزال الهى باشد ، همچون شبنمى از اقيانوس بىانتهايش مىتواند از خود نيز درخششى نشان دهد . قطره درياست اگر با درياست * ورنه او قطره و دريا درياست اما وجود اهل بيت عصمت و طهارت : اينان تنها نمونه‌اى از درياى بىكران رحمت و قدرت الهى هستند كه خداىشان رفعت داد و فرمود : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » و چون خورشيد منير رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، رحمتى شد براى عالميان و مبلغ رسالت و مكمل ديانت براى آدميان ماه‌هاى مستنير دوازده‌گانه [ ولايت ] يعنى اوصياء او هم ، چراغ‌هاى هدايتى شدند از طرف « اللّه » براى شيعيان و بعدها براى همهء جهانيان ؛ كه : « و اللّه اعلم حيث يجعل رسالته . » ( بنگريد صفحات 743 تا 753 ) و ( صفحه 198 همين كتاب ) . بنا بر اين رسول خدا و ولات امر ، بارقه‌اى از كهكشان نور الانوار لا يتناهى هستند متصل به عالم وحدت و برين ، ناظر به جهان كثرت و زيرين ،